Πέρασαν κιόλας πέντε χρόνια από την μεγαλόπρεπη εκείνη γενέθλια μέρα της τριανκονταπενταετηρίδος της ιδρύσεως του Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ελβετία.
12 Αυγούστου 2004, απόγευμα, παραμονή των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα. Εκλεκτοί προσκεκλημένοι εν μέσω του Οικ. Πατριάρχου κκ.Βαρθολομαίου στο Μέγαρο Αθηνά Παλλας στο Κεφαλάρι. Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος, ιεράρχες του Οικ. Θρόνου, ακαδημα’ι’κοί, διακέκρημένοι ομιλητές. Η κα Μ. Γιαννάκου ως υπουργός Παιδείας, ο κ. Ε. Βενιζέλος ως πρώην υπουργός Πολιτισμού και ο μητροπολίτης Ελβετίας κ. Ιερεμίας χαιρετίζουν την σπουδαία συνγκέντρωση.
Γιορτάζουμε τον φανό της Ορθοδοξίας που μεταλαμπαδεύει το φως του Φαναρίου στην Ευρώπη με την παρουσίαση ενός εξαιρετικού λευκώματος. Η προσφώνηση του Πατριάρχη αποδίδει πλήρως το νόημα του μεγάλου αυτού βήματος μέσα από τη διορατικότητα και την σεμνότητα του Φαναρίου. Η πολυτελής έκδοση, ένα μνημηνιώδες έργο, περιέχει όλη την ιστορία των πρώτων 35 χρόνων του Κέντρου. Στο τέλος της εκδήλωσης συνομιλούμε λιγοστά λεπτά με τον Πατριάρχη. ΄΄Να προσέχετε το Κέντρο μας΄΄ μας λέει με αγάπη και σοφία.
Οδεύοντας τώρα προς τα 40 χρόνια ζωής, χαιρόμαστε και ζούμε καθημερινά ως μέλη της ελληνικής παροικίας της Γενεύης το μεγάλο αυτό όραμα του Οικ. Πατριάρχου Αθηναγόρα. Η ακοίμητη κανδήλα του Φαναρίου άναψε εδώ με δύο πατριαρχικά σιγίλλια του 1966 και του 1975 για να εκφράσει μέσα από την λατρεία και την θεολογία το πνεύμα και το φρόνημα του Οικ.Θρόνου.(1) Ευλαβείς μεγάλοι ευεργέτες και δωρητές στήριξαν με το ανίστακτο ενδιαφέρον τους τις προσπάθειες για να έχουμε σήμερα το Σαμπεζύ. Μια καταπράσινη έκταση στο ομώνυμο προάστιο της Γενεύης, κοντά στη λίμνη, με κτήρια εναρμονισμένα στο κλασσικό ελβετικό τοπίο και με την εκκλησία του Αγίου Παύλου, πατριαρχικό σταυροπήγιο, να δεσπόζει στο μέσον με την πρωτοποριακή αρχιτεκτονική της.
Θυμάμαι ακόμη να ηχούν στα αυτιά μου ομιλίες στο σπίτι για το άνοιγμα του Πατριαρχείου προς τη Δύση, για την απόκτηση μιας άλλης έδρας στη Γενεύη. Στην αρχή με απορίες, αγωνίες, κατόπι με ενθουσιασμό και υπερηφάνεια. Η ζωή μας ήταν στην Πόλη και είναι πάντα άρρηκτα δεμένη με την εκκλησία και πάντα υπό την σκέπη του Πατριαρχείου.
Και το Πατριαρχικό Κέντρο θεμελιώθηκε με την έμπνευση, πρωτοβουλία και προώθηση του Οικ. Πατριάρχου Αθηναγόρα (1966), εδραιώθηκε επί πατριαρχείας του Οικ. Πατριάρχου Δημητρίου (1975), το καμάρι του Πατριαρχείου,όπως έλεγε ο ίδιος, και διευρύνθηκε με την ίδρυση του Ινστιτούτου Μεταπτυχιακών Σπουδών Ορθοδόξου Θεολογίας με την πανχριαστινιακής εμβέλειας πράξη του Οικ. Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου (1996). Με πρώτο προ’ι’στάμενο τον μητροπολίτη Ανδριανουπόλεως, πρώην Ελβετίας, κ. Δαμασκηνό, τον ακούραστο ποιμενάρχη του επί δύο δεκαετίες (1982-2001), και τον άοκνο βοηθό του, τον επίσκοπο Λαμψάκου κ. Μακάριο, το Κέντρο διευρίνει τις δραστηριότητες του και στέκεται άξιο στους σκοπούς για τους οποίους συστάθηκε. Φιλοξενεί κατά καιρούς πολυπληθείς πανορθόδοξες συνάξεις,συνέδρια ποικίλων διμερών θεολογικών διαλόγων, λοιπές διασκέψεις και επιστημονικά σεμινάρια. Πρόσφατα τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα προς τα εκεί ( Ιούνιος 2009) με την Σύναξη της Διορθόδοξης Επιτροπής, που προετοιμάζει την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας, εν πνεύματι ¨ίνα ώσιν εν¨ (Ιω.ΙΖ’,11), με κύριο θέμα την διαποίμανση των ορθοδόξων χριστιανών στο χώρο της Διασποράς και με ενθαρρυντικά και ικανοποιητικά αποτελέσματα.
Το Ινστιτούτο Μεταπτυχιακών Σπουδών, ¨το θυγάτριον¨ του Πατριάρχη μας, σε συνεργασία με τα Πανεπιστήμια του Φριβούργου και της Γενεύης, παρέχει τίτλο σπουδών στη γαλλική γλώσσα στους νεαρούς ικανούς φοιτητές και τις φιλόδοξες φοιτήτριες. Λέγει γι’αυτό, το 1995, για πρώτη φορά, ο Πατριάρχης επισκεπτόμενος το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών στη Γενεύη « Χάριτας οφείλομεν τω Πανοικτίρμονι Θεώ, διότι εχάρισεν εις το παρά πολλών βαλλόμενον Οικουμενικόν Πατριαρχείον το θυγάτριον αυτού τούτο, το αγαπώμενον και αγαπών. Η ύπαρξις, η συνεισφορά, η δραστηριότης αυτού πολλήν παρέχει παραμυθίαν τη ημετέρα Μετριότητι και τω σεπτώ Κέντρω, εν γένει...Τούτο οφείλεται όχι εις τας αντιξόους συνθήκας , αι οποίαι ενίοτε κατα τόπους εμφανίζονται, αλλ’εις την ταύτισιν των καρδιών πάντων ημών εν τη διακονία του Λογου του Θεού. Μικρά ζύμη, ολίγοι εργάται, μικρόν ποίμνιον εν αχανεί εκτάσει, εν θερισμώ πολλώ. Όθεν καιρός εργασίας, καιρός προσευχής, καιρός μόχθου. Μέχρις ου ο Κύριος καταπαύση το έργον ενός εκάστου ημών και καλέσει τούτον πλησίον Αυτού εις τους αιώνας.»(2)
Όντως παρακολουθούμε εμείς οι απλοί κάθε χρόνο τα επιτεύγματα του ¨ου εν τω πολλώ το ευ¨. Τους νέους αποφοίτους Έλληνες, Ρουμάνους, Κύπριους, Άραβες, Ρώσους, Σέρβους, Βούλγαρους να προστίθενται στο φυτώριο των θεολόγων με ανοικτούς ορίζοντες, με πίστη στο Θεό και αλληλεγγύη μεταξύ τους για τον δρόμο που τους ανοίγεται μπροστά τους, με την αξιοσημείωτη καθοδήγηση του νυν Κοσμήτορα καθηγητή κ. Βλασίου Φειδά και την υποδειγματική διδασκαλία των καθηγητών τους κ.κ. Κωνσταντίνου Σκουτέρη και Κωνσταντίνου Δεληκωνσταντή, υπό την στοργική υποστήριξη του μητροπολίτου Ελβετίας κ. Ιερεμία, προέδρου του Ορθοδόξου Κέντρου.
Και επισυνάπτουμε την ευχή του Οικ. Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου «... Και ευχόμεθα όπως το Κέντρον τούτο αποτελεί πάντοτε τόπον εκκλησιαστικής συναντήσεως Ανατολής και Δύσεως και δίαυλον αδελφικής μεταξύ αυτών επικοινωνίας επί τω κοινώ αγαθώ και εις Δόξαν Θεού.»(3)
1) Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Σαμπεζύ Γενεύης, Εκδόσεις «Επιμέλεια Α.Ε», σελ.91
2) Ως άνω, σελ 145
3) Ως άνω, σελ. 146
*απόφοιτος Ζαππείου Παρθεναγωγείου Κωνσταντινουπόλεως και μετέποιτα του Πανεπιστημίου Βοσπόρου - Τμήμα Διοικητικών και Οικονομικών Σπουδών.
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου